Seweryn Baryka – charakterystyka ostatnidzwonek.pl
      Przedwiośnie | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Przedwiośnie

Seweryn Baryka – charakterystyka

Seweryn Baryka to ojciec Cezarego. Z pochodzenia był szlachcicem. Niestety jego rodzina została pozbawiona dawnego majątku i zasiliła szeregi tzw. szlachty pracującej. Za młodu nie zadbał o swoje wykształcenie, co nadrabiał później ciężką pracą.

„Seweryn Baryka był człowiekiem z gruntu i do dna uczciwym (…)”, dlatego też cieszył się sympatią wielu ludzi. Jego urzędnicza rozwijała się kariera stopniowo. Z czasem osiągnął wysokie stanowisko. Wyjechał na krótki urlop do Polski, kraju, z którego pochodził, aby tam znaleźć żonę. W Siedlcach poślubił Jadwigę Dąbrowską i powrócił z nią do Rosji. Niedługo po tym narodził się ich syn – Cezary. Ponieważ Sewerynowi brakowało wykształcenia i ogłady, dużo czasu poświęcał na czytanie polskich książek. Z czasem z tego „częstotliwego czytania snuł się w życie duch pewien, jakoby zapach nikły, subtelny, niejasny”, czyli patriotyzm i miłość do ojczystego kraju. Szczególną czcią darzył stary pamiętnik, w którym można było przeczytać wzmiankę o jego dziadku – Kalikście Baryce, wielkim szlachcicu. Książeczka ta była przekazywana w rodzinie z pokolenia na pokolenie, więc trzeba było pilnie jej strzec. Symbolizowała tęsknotę za dawnymi bogactwami, rodzinnym majątkiem i statusem społecznym.

Wciąż piął się w wzwyż po drabinie zawodowej, co wiązało się z licznymi przeprowadzkami. Jego kariera urzędnicza rozwinęła się na tyle, że dostał intratną posadę w naftowym mieście -Baku. Dotychczasowe małe mieszkania, odeszły w niepamięć, Barykowie zamieszkali w apartamencie. Inspirowany „pamiętniczkiem” Kaliksta myślał o powrocie do Polski, ale „znakomita w Baku posada, grosz napływający do kiesy istną strugą – dobrobyt, spokój – wreszcie kraj ów, mlekiem i miodem płynący – powstrzymywały na miejscu”.

Kres idylli stanowił wybuch I wojny światowej. Wcielony do armii rosyjskiej został wysłany na front. Najpierw trafił do Prus Wschodnich, lecz jego oddział pod naporem Niemców musiał wycofać się na wschód. Następnie wysłał żonie list z Karpat, skąd szykował się do szturmu na Węgry. Przez trzy kolejne lata coraz rzadziej informował rodzinę o swoich losach. Wiedzieli tylko, że przez jakiś czas był ranny i leżał w szpitalu. Z czasem przeszedł na stronę legionów i walczył o niepodległość ojczyzny. Bolszewicki urzędnik w Baku doniósł pani Jadwidze o zdradzie i śmierci męża. To jednak nie była prawda.


Seweryn, po zakończeniu wojny przedzierał się przez terytoria Rosji bolszewickiej, aby dotrzeć do rodziny. Gdy wreszcie, po bardzo ciężkiej podróży, podczas której posługiwał się fałszywymi dokumentami i podróżował pociągami towarowymi, dotarł do Baku, dowiedział się o śmierci żony. Wstrząśnięty tym postanowił odszukać syna. Udał się do obozu pracy za miasto, gdzie pracował Cezary. Obawiał się, że zostanie rozpoznany przez któregoś z robotników i może mieć przez to kłopoty. Udawał więc człowieka chorego psychicznie, podążał wszędzie za Cezarym, próbując zwrócić na siebie jego uwagę.

Młodzieniec jednak go nie rozpoznawał, działo się tak za sprawą zamian, jakie zaszły w wyglądzie Seweryna. Wyglądał jak nędzarz, nosił poszarpane ubranie, długą brodę i włosy. Wreszcie syn go rozpoznał i zaplanowali podróż do Polski. W drodze do Moskwy, schorowany, opowiedział o zmianach, jakie w nim zaszły podczas wojny: „Dawniej byłem zupełnie inny, a teraz jestem zupełnie inny. Innego znałeś ojca w dzieciństwie, a innego teraz. Taki los. Za pobytu w kraju, na wojnie i w legionach do gruntu się zmieniłem. Jakby kto moją duszę na nice przewrócił”. Zapałał miłością do ojczyzny i chciał przelać swój entuzjazm na syna. Aby tego dokonać opowiedział mu historię o szklanych domach. Próbował zarazić Cezarego swoimi marzeniami o Polsce, kraju nowoczesnym i prosperującym w dobrobycie.

W Charkowie zgubiono jego walizkę, w której znajdował się pamiętniczek przekazywany w rodzinie z pokolenia na pokolenie. Czuł, że zhańbił swoje nazwisko. Nie mógł sobie wybaczyć, że nie strzegł skarbu. Stan jego zdrowia zaczął się drastycznie pogarszać. Gdy przybył długo oczekiwany pociąg do Polski, na stacji w Charkowie zaczął błagać swojego dawnego znajomego, by ten pozwolił mu i synowi wsiąść do eszelonu. W końcu zlitował się nad nimi mężczyzna, który potem okazał się być księdzem. Podróż w ostatnim wagonie towarowym, pełnym kożuchów, których fetor przyprawiał o mdłości, przyczyniła się do drastycznego pogorszenia jego zdrowia. Przed śmiercią poprosił syna, by ten kontynuował podróż bez niego. Niedaleko przed granicą Polski pochowano go na pobliskim cmentarzu.

strona:    1    2  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Seweryn Baryka nie wracał do Polski, ponieważ:
a) nie był związany z krajem
b) bał sie skandalu
c) nie chciał utracić intratnego zajęcia
d) groził mu sąd wojenny
Rozwiązanie

Seweryna Barykę pochowano:
a) nie znamy miejsca jego spoczynku
b) niedaleko przed granicą Polski
c) na terenie Polski
d) w Baku
Rozwiązanie

Kalikst Grzegorz Baryka był:
a) pradziadkiem Cezarego Baryki
b) dziadkiem Cezarego Baryki
c) pradziadkiem Seweryna Baryki
d) dziadkiem Seweryna Baryki
Rozwiązanie

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Przedwiośnie” – szczegółowe streszczenie
„Przedwiośnie” – streszczenie w pigułce
Czas i miejsce akcji w „Przedwiośniu”
Geneza „Przedwiośnia”
Życiorys Stefana Żeromskiego
Motywy literackie w „Przedwiośniu”
Funkcja mitu szklanych domów w „Przedwiośniu”
Problemy społeczne w „Przedwiośniu”
Obraz rewolucji w „Przedwiośniu”
Interpretacja zakończenia „Przedwiośnia”
Historia w „Przedwiośniu”
Znaczenie tytułu powieści
Szczegółowy plan wydarzeń „Przedwiośnia”
Wizje Polski w „Przedwiośniu”
Problematyka psychologiczna „Przedwiośnia”
Konstrukcja, kompozycja i narracja „Przedwiośnia”
Filozofia w „Przedwiośniu”
Ekranizacje „Przedwiośnia”
Stefan Żeromski - kalendarium twórczości
Najważniejsze cytaty w „Przedwiośniu”
Bibliografia




Bohaterowie
Cezary Baryka – szczegółowa charakterystyka
Seweryn Baryka – charakterystyka
Droga życiowa Cezarego Baryki – od niedojrzałego czternastolatka do wciąż niedojrzałego dwudziestoczterolatka
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Przedwiośnia”
Jadwiga Baryka - charakterystyka





Tagi:
• Charakterystyka Cezarego Baryki • Baryka - charakterystyka • Przedwiośnie Żeromskiego • Żeromski Przedwiośnie • streszczenie Przedwiośnia • Przedwiośnie Żeromski • Stefan Żeromski • Przedwiośnie geneza • Przedwiośnie czas i miejsce akcji • Rewolucja w Przedwiośniu • Przedwiośnie plan wydarzeń • Interpretacja tytułu przedwiośnie • Opracowanie przedwiośnia • cytaty Przedwiośnie • Narracja w Przedwiośniu